عیسی امیدوار که به همراه برادرش عبدالله نخستین جهانگرادان ایرانی بودند، ۱۹ اردیبهشت در ۹۷ سالگی از دنیا رفت. به همین بهانه مهدی گوهری، پژوهشگر سفرنامه یادداشتی را در اختیار همشهری آنلاین قرار داد.
مهدی گوهری، پژوهشگر سفرنامه در این یادداشت آورده است: «مرحوم ایرج افشار، پژوهشگر فرهنگ و تاریخ ایران یک عبارت ارزشمند داشت «همراهی قلم با قدم». اینکه هر کاری میکنید یا هر جا که سفر میروید آن را مکتوب کنید. اتفاق مهمی که شاید بسیاری از مسافران به آن توجه نمیکنند. چه بسیار دانشها و اطلاعات ارزشمند که به خاطر ثبت نشدن به فراموشی سپرده میشوند.
هر چه زمانه به جلو حرکت میکند و تکنولوژی پیشرفت میکند، ثبت کردن طیف و تنوع گستردهتری مییابد. اما بیاید با هم به هفتاد سال پیش برویم. زمانی که ثبت فیلم، صوت و انتشار متن بسیار سختتر از امروز بود. هفتاد سال پیش دو جوان ایرانی جسورانه و ماجراجویانه پا به سفر میگذارند. سفری که امروز با لذت مترادف است روزگاری نه چندان دور با خطر هم معنی بود. هفتاد سال پیش عبدالله و عیسی امیدوار دو انسان ایرانی از دل ایران پا به جهانی ناشناخته گذاشتند. آنها برخلاف اکثر مسافران آن روزگار که به سمت غرب حرکت میکردند با موتورسیکلت جهت شرق را در پیش گرفتند.

اگر برادران امیدوار، قلم را با قدم همراه نمیکردند و فیلم مستند، کتاب و مقالات از سفرشان تهیه نمیکردند امروز تنها خاطراتی گنگ از این سفر ارزشمند برای ما به یادگار میماند. برادران امیدوار با دقت و تلاش فراوان جزییات سفرشان را ثبت کردند تا ما امروز بتوانیم گام به گام با آنها خودمان را در سفرشان حس کنیم؛ اینکه دوجوان ایرانی با تمام سختیها از ثبت سفر غافل نشدند در زمان خود اتفاق بزرگی بود.
آنها جامعه ایرانی را با تجربه زندگی شش ماهه با اسکیموها، از سفر به دل جنگلهای آمازون و زندگی با قبایل بدوی آشنا کردند. در روزگاری که اطلاع یافتن از نقاط دور دنیا کاری دشوار بود، برادران امیدوار این مهم را برای ایرانیان آسان میکردند. بسیاری از ایرانیان در سالنهای سینما به تماشای مستندهای برادران امیدوار مینشستند. سفرنامه برادران امیدوار در کنار مستندهای آنها یک اثر ماندگار و ارزشمند از ماجراجویانی ایرانی است؛ سفرنامهای که با گذشت زمان به ارزش آن هر روز افزوده میشود و گواه این حرف ترجمه این اثر به زبان فرانسوی توسط جان لویی در سال ۱۴۰۲ است.

عیسی امیدوار از میان ما رفت و یادش برای همیشه در ذهنها ماندگار شد. مردی بزرگ که یکشنبه اول هر ماه در موزه برادران امیدوار در مجموعه سعدآباد حضور مییافت و به سوالات علاقهمندان پاسخ میداد.
او به علاقهمندان سفر میگفت «ما یک شبه جهانگرد نشدیم بلکه سالها تحقیق و سفرهایی در ایران داشتیم تا پا در سفری جهانی گذاشتیم» امروز دیگر برادران امیدوار در کنار ما نیستند اما همراه کردن قلم با قدم در سفرهاشان، آنها را تا ابد برای تمام علاقهمندان به سفر ماندگار کرده است.»

