خیرالله کوهی از پیشکسوتان حوزه هتلداری و گردشگری ایران بود که بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای خود را در مجموعه‌های مختلف خدماتی، اقامتی و تشریفاتی سپری کرد. او در سال ۱۳۳۷ متولد شد و ورودش به عرصه کار را در سال ۱۳۵۳، با فعالیت در مهمانخانه‌های وابسته به بنیاد پهلوی، آغاز کرد. شروع فعالیت حرفه‌ای او در این دوره، زمینه آشنایی عملی‌اش با الزامات خدمات اقامتی و شیوه اداره مجموعه‌های پذیرایی را فراهم کرد.
کوهی در طول سال‌های فعالیت خود، تجربه حضور در محیط‌های کاری متنوعی را به دست آورد. از جمله محل‌های فعالیت او می‌توان به سالن اجلاس، مجموعه‌های تاریخی و تشریفاتی سعدآباد و نیاوران و تعدادی از هتل‌های تهران، اصفهان، رامسر و اراک اشاره کرد. او همچنین با گروه هتل‌های پارسیان همکاری داشت؛ مجموعه‌ای فعال در صنعت هتلداری کشور که اداره و ارائه خدمات در آن، مستلزم هماهنگی میان بخش‌های گوناگون عملیاتی و رعایت استانداردهای میزبانی است.
گستردگی تجربه کاری کوهی، از مهمانخانه‌ها و هتل‌ها تا فضاهای تشریفاتی و مجموعه‌های ویژه پذیرایی، بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای او را تشکیل می‌دهد. فعالیت در چنین محیط‌هایی، آشنایی با انتظارات متفاوت مهمانان، نظم خدماتی، هماهنگی کارکنان و ضرورت حفظ کیفیت میزبانی را می‌طلبد. هرچند جزئیات دقیق مسئولیت‌های او در هر مجموعه و پروژه‌های مشخصی که در آن‌ها مشارکت داشته، در منابع در دسترس به‌طور کامل ثبت نشده است، سابقه حضورش در بخش‌های متنوع این صنعت، از تجربه‌ای گسترده در فضای عملیاتی هتلداری حکایت دارد.
کوهی تحصیلات دانشگاهی خود را نیز در رشته‌های مرتبط با مدیریت هتلداری و گردشگری در خارج از کشور دنبال کرده بود. ترکیب تحصیلات تخصصی با تجربه میدانی، از جنبه‌های قابل توجه مسیر حرفه‌ای او به شمار می‌رود؛ مسیری که در آن، یادگیری عملی و شناخت محیط‌های مختلف خدمت‌رسانی نقش مهمی داشت.
مرحوم خیرالله کوهی، یادآور ضرورت ثبت تجربه‌ها و خاطرات نسل‌هایی از فعالان هتلداری ایران است که بخش بزرگی از دانش حرفه‌ای خود را در جریان کار آموختند. برای تکمیل و مستندسازی دقیق‌تر کارنامه او، بررسی سوابق شغلی و گفت‌وگو با همکاران و مدیران پیشین می‌تواند اطلاعات بیشتری درباره سمت‌ها، مسئولیت‌ها و اقدامات مشخص او در مجموعه‌های محل فعالیتش فراهم کند.