هرمز پورعزیز از فعالان باسابقه صنعت هتلداری ایران بود که نام او با هتل بزرگ فردوسی تهران و فعالیت بخش خصوصی در عرصه اقامت و پذیرایی پیوند خورده است. او از جمله چهره‌هایی بود که در مسیر حرفه‌ای خود، در حوزه سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری هتل فعالیت داشت و به‌واسطه حضور در این صنعت، در میان پیشکسوتان هتلداری کشور شناخته می‌شد.
هتل بزرگ فردوسی تهران، واقع در محدوده مرکزی پایتخت، از مجموعه‌های اقامتی باسابقه کشور است که در طول سال‌ها میزبان مسافران داخلی و خارجی، فعالان اقتصادی و گردشگران بوده است. اداره چنین مجموعه‌ای مستلزم توجه هم‌زمان به کیفیت خدمات، نگهداری زیرساخت‌ها، مدیریت منابع انسانی و هماهنگی بخش‌های مختلف عملیاتی است. فعالیت هرمز پورعزیز در ارتباط با این هتل، فرصتی برای بررسی نقش کارآفرینان و بهره‌برداران خصوصی در استمرار فعالیت مجموعه‌های اقامتی باسابقه فراهم می‌کند.
در صنعت هتلداری، سرمایه‌گذاری تنها به ساخت یا توسعه یک ساختمان محدود نمی‌شود؛ حفظ جایگاه هتل در بازار، پاسخ‌گویی به انتظارات مهمانان، نگهداری تجهیزات و تأسیسات و فراهم‌کردن شرایط مناسب برای فعالیت کارکنان، بخشی از مسئولیت‌های مهم بهره‌برداری به شمار می‌رود. از این منظر، مرور فعالیت‌های پورعزیز می‌تواند به شناخت بهتر چالش‌ها و مسئولیت‌های فعالان بخش خصوصی در اداره هتل‌های ایران کمک کند.
نام هرمز پورعزیز در برنامه‌ها و رویدادهای مرتبط با پیشکسوتان صنعت هتلداری نیز مطرح شده است. بر اساس گزارش منتشرشده در وب‌سایت کنگره علمی و تخصصی هتلداری ایران، از او به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار این صنعت یاد شده است. این توجه، بیانگر اهمیت ثبت تجربه‌های فعالانی است که بخشی از عمر حرفه‌ای خود را صرف توسعه و اداره مجموعه‌های اقامتی کرده‌اند.
هرمز پورعزیز در شهریور ۱۴۰۲ درگذشت. یادکرد از او در مجموعه «ماندگاران هتلداری ایران» فرصتی است برای پاسداشت پیشکسوتان و توجه به نقش سرمایه‌گذاران و بهره‌برداران در تاریخ این صنعت.
برای تکمیل و مستندسازی کارنامه حرفه‌ای او، بررسی تاریخچه هتل بزرگ فردوسی، گفت‌وگو با خانواده و همکاران پیشین و گردآوری اسناد مربوط به دوره فعالیتش می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری درباره زندگی شخصی، سوابق اجرایی و اقدامات انجام‌شده او فراهم آورد؛ اطلاعاتی که ثبت آن‌ها به حفظ حافظه تاریخی هتلداری ایران کمک خواهد کرد.