برنامه انتخاب «روستاهای جهانی گردشگری» سازمان گردشگری ملل متحد با تکیه بر معیارهای مشخصی مانند پایداری اقتصادی، مشارکت اجتماعی و حفاظت از میراث، طی یک فرآیند رقابتی روستاهای برتر جهان را معرفی میکند؛ فرآیندی که ایران نیز در سالهای اخیر حضور فعالی در آن داشته است.
به گزارش چمدان خبر، برنامه انتخاب روستاهای جهانی گردشگری از سوی سازمان گردشگری ملل متحد (UN Tourism) حدود پنج سال است که اجرا میشود و کشورها در قالب یک فرآیند رقابتی، روستاهای واجد شرایط خود را برای ارزیابی معرفی میکنند. در این فرآیند، روستاهایی که بالاترین امتیاز را در داوریها کسب کنند، به عنوان روستای جهانی گردشگری انتخاب میشوند.
مهدی بهاروند، رئیس اداره توسعه محصولات گردشگری وزارت میراث فرهنگی در این باره اظهار کرد: ارزیابی روستاهای متقاضی بر اساس ۹ معیار اصلی انجام میشود و علاوه بر آن، شاخصی با عنوان «ابتکارهای روستا» نیز در نظر گرفته شده است.
او افزود: اگر یک روستا بتواند با یک ابتکار مشخص گردشگر جذب کند و در عین حال منافع اقتصادی گردشگری پیش از همه به جامعه محلی و ذینفعان برسد، شانس بالایی برای انتخاب در فهرست روستاهای جهانی گردشگری خواهد داشت.
بهاروند «منابع و جاذبهها» را یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی عنوان کرد و گفت: جاذبههای تاریخی، فرهنگی و طبیعی، مرمت و حفاظت از این داشتهها، پایداری اقتصادی و وجود کسبوکارهای کوچک محلی از شاخصهای اصلی انتخاب هستند.
او با اشاره به پایداری اجتماعی تصریح کرد: مشارکت زنان، جوانان و اقشار مختلف جامعه محلی، توجه به دسترسپذیری برای افراد دارای معلولیت، پایداری زیستمحیطی، زنجیره ارزش خدمات گردشگری، زیرساخت، ارتباطات، ایمنی و امنیت روانی نیز از دیگر معیارهای مهم در فرآیند داوری محسوب میشوند.
رئیس اداره توسعه محصولات گردشگری وزارت میراث فرهنگی درباره سهمیه ایران در این برنامه گفت: در سه سال اخیر سهمیه سالانه ایران ۸ روستا بوده است و برای هر دوره، چند روستا نیز به عنوان ذخیره و پشتیبان معرفی میشوند.
او خاطرنشان کرد: وزارت میراث فرهنگی متولی مستقیم روستاها نیست، اما با تشکیل میز ملی گردشگری روستایی و همکاری دستگاههایی مانند بنیاد مسکن، سازمان دهیاریهای وزارت کشور، فعالان گردشگری و سازمان حفاظت محیط زیست، تلاش شده است زیرساختها و شرایط روستاهای منتخب ارتقا پیدا کند.