Animal rights organizations are pushing for an end to elephant riding in Bali, Indonesia.
In recent years, wildlife tourism and the use of animals in the tourism industry have become one of the world’s most debated issues. As tourists become more aware of animal welfare concerns, significant changes have begun to emerge, including reducing direct contact with animals and moving toward activities that allow them greater freedom and place less pressure on them.
Indonesia is home to the Sumatran elephant, a species listed as critically endangered. Although elephants do not naturally inhabit the island of Bali, there are currently 84 elephants in the province under the supervision of the Bali Natural Resources Conservation Agency (BKSDA), kept in facilities such as zoos and tourism parks.
BKSDA has asked tourism facilities that keep elephants to gradually phase out elephant riding. According to the agency, this measure could help improve the welfare of elephants and ultimately increase the survival chances of the species.
Ratna Hendratmoko, head of BKSDA Bali, told reporters that elephant management must be humane and based on respect, because elephants are living beings just like humans. She added that many elephant facilities in Bali and other parts of Indonesia have faced criticism due to poor management and low welfare standards.
Hendratmoko also urged tourists and the public to support the welfare of Sumatran elephants by choosing ethical tourism programs and avoiding popular but harmful social‑media trends. Some of these activities, she warned, can seriously harm the physical and psychological health of elephants.
According to experts, elephant riding is one of the most harmful forms of exploitation of captive elephants. In many cases, elephants are forced to carry tourists for long hours without adequate rest. Poorly designed saddles can cause wounds and damage to their spines, while repeated use of a control tool known as a bullhook can injure the elephants’ ears and heads.
Although bullhooks are meant to be used only in emergency situations, in many facilities they have become the primary method of controlling elephant movements. In addition, many elephants in Bali are kept on unnatural surfaces such as concrete, which can damage their feet, and they are often chained for long periods, preventing natural movement. These animals also lack sufficient access to natural food sources, grazing opportunities, and environmental enrichment programs.
The head of BKSDA Bali emphasized that tourism operators should move toward designing ethical programs with higher welfare standards—programs that both improve elephants’ quality of life and provide more meaningful experiences for visitors. According to her, examples of such approaches can be found in several Southeast Asian countries.
For instance, in Thailand there are sanctuaries that genuinely operate without exploiting elephants, and in Nepal there are facilities where elephants are kept without chains. However, according to experts, there is currently no genuine elephant sanctuary in Bali.
Hendratmoko said: “We hope the use of elephant riding will gradually decline and eventually be eliminated completely. This process can serve as an important lesson for reshaping attitudes toward animal‑based tourism.” She added that the BKSDA team will continue providing technical guidance to the five facilities that house the 84 elephants in Bali in order to improve their welfare.
Meanwhile, previous research shows that none of Bali’s wildlife tourism attractions have been rated as “ethical” in terms of animal welfare. The non‑governmental organization World Animal Protection, which conducts undercover investigations of wildlife tourism facilities in various countries, reported in its 2023 assessment that neither in Bali nor in Lombok were there any tourism facilities meeting acceptable welfare standards.
Susan Millthorpe, head of campaigns at the organization, referring to the findings, said:
“None of the wildlife entertainment venues in Bali meet proper animal welfare standards, and most of them fail even to provide the basic needs of animals kept in captivity.”
The study examined 26 animal tourism facilities in Bali and Lombok, responsible for more than 1,300 animals, including all 84 elephants monitored by BKSDA. According to the results, almost all of these facilities failed to meet even the most basic needs of the animals
ترجمه به فارسی
اندونزی سوءاستفاده از فیلها برای جذب گردشگر را متوقف میکند
مراکز حمایت از حقوق حیوانات به دنبال توقف فیلسواری در بالی اندونزی هستند.
در سالهای اخیر، گردشگری حیاتوحش و استفاده از حیوانات در صنعت توریسم به یکی از موضوعات بحثبرانگیز جهان تبدیل شده است. با افزایش آگاهی گردشگران نسبت به مسائل رفاه حیوانات، تغییرات مهمی در این حوزه شکل گرفته؛ از جمله کاهش تماس مستقیم با حیوانات و حرکت بهسوی فعالیتهایی که آزادی بیشتر و فشار کمتری بر آنها وارد میکند.
اندونزی زیستگاه فیل سوماترایی است؛ گونهای که در فهرست «بهشدت در معرض خطر انقراض» قرار دارد. اگرچه فیلها بهطور طبیعی در جزیره بالی زیست نمیکنند، اما در حال حاضر 84 فیل در این استان و تحت نظارت «سازمان حفاظت منابع طبیعی و تنوع زیستی بالی» (BKSDA) در مراکزی مانند باغوحشها و پارکهای گردشگری نگهداری میشوند.
سازمان BKSDA از مراکز گردشگری دارای فیل خواسته است بهتدریج فعالیت فیلسواری را متوقف کنند؛ اقدامی که به گفته این نهاد، میتواند به بهبود وضعیت رفاه فیلها و در نهایت افزایش شانس بقای این گونه کمک کند.
راتنا هندراتموکو، رئیس BKSDA بالی، در گفتوگو با خبرنگاران تأکید کرد: «مدیریت فیلها باید انسانی و مبتنی بر احترام باشد؛ چراکه آنها نیز موجوداتی هستند که همانند انسان آفریده شدهاند.» او افزود بسیاری از مراکز نگهداری فیل در بالی و دیگر نقاط اندونزی، به دلیل مدیریت نادرست و استانداردهای پایین رفاهی، مورد انتقاد قرار گرفتهاند.
هندراتموکو همچنین از گردشگران و افکار عمومی خواست با انتخاب برنامههای گردشگری اخلاقمحور و پرهیز از ترندهای پرطرفدار اما آسیبزا در شبکههای اجتماعی، نقش فعالی در حمایت از رفاه فیلهای سوماترایی ایفا کنند؛ چراکه برخی از این فعالیتها میتوانند به سلامت جسمی و روانی فیلها آسیب جدی وارد کنند.
بر اساس نظر کارشناسان، فیلسواری یکی از آسیبزنندهترین اشکال بهرهکشی از فیلهای در اسارت محسوب میشود. در بسیاری از موارد، فیلها مجبورند ساعتهای طولانی و بدون استراحت کافی، بهصورت پیدرپی گردشگران را حمل کنند. زینهای نامناسب باعث زخم و آسیب به ستون فقرات آنها میشود و استفاده مکرر از ابزار کنترلی موسوم به «بولهوک» نیز صدماتی به گوش و سر فیلها وارد میکند.
در حالی که بولهوک باید تنها در شرایط اضطراری استفاده شود، در بسیاری از مراکز این ابزار به روش اصلی کنترل حرکت فیلها تبدیل شده است. افزون بر این، اغلب فیلهای بالی روی سطوح غیرطبیعی مانند بتن نگهداری میشوند که به پاهای آنها آسیب میزند و برای ساعات طولانی در زنجیر هستند؛ شرایطی که مانع حرکت طبیعی آنها میشود. این حیوانات همچنین دسترسی کافی به تغذیه طبیعی، چرا و برنامههای غنیسازی محیطی ندارند.
رئیس BKSDA بالی تأکید کرد مدیران مراکز گردشگری باید بهسمت طراحی برنامههای اخلاقی و با استاندارد رفاهی بالا حرکت کنند؛ برنامههایی که هم کیفیت زندگی فیلها را بهبود میبخشد و هم تجربهای معنادارتر برای گردشگران فراهم میکند. به گفته او، نمونههایی از این رویکرد در کشورهای جنوب شرق آسیا دیده میشود.
برای مثال، در تایلند، پناهگاههایی وجود دارد که بهطور واقعی و بدون بهرهکشی از فیلها فعالیت میکنند و در نپال نیز مجموعههایی هستند که فیلها را بدون زنجیر نگهداری میکنند. با این حال، به گفته کارشناسان، در حال حاضر هیچ پناهگاه واقعی فیل در بالی وجود ندارد.
هندراتموکو رئیس BKSDA بالی اظهار کرد: امیدواریم استفاده از فیلسواری بهتدریج کاهش یافته و در نهایت بهطور کامل حذف شود. این روند میتواند درسی مهم برای اصلاح نگاه به گردشگری مبتنی بر حیوانات باشد.» او افزود تیم BKSDA همچنان به ارائه راهنماییهای فنی به پنج مرکز نگهدارنده 84 فیل در بالی ادامه خواهد داد تا سطح رفاه این حیوانات ارتقا یابد.
در همین حال، تحقیقات پیشین نشان میدهد هیچیک از جاذبههای گردشگری حیاتوحش در بالی از نظر رفاه حیوانات «اخلاقی» ارزیابی نشدهاند. سازمان مردمنهاد «حمایت جهانی از حیوانات» (World Animal Protection) که بهطور مخفیانه مراکز گردشگری حیاتوحش را در کشورهای مختلف بررسی میکند، در ارزیابی سال 2023 خود اعلام کرد که نه در بالی و نه در لومبوک، هیچ مرکز گردشگری با استانداردهای قابل قبول رفاهی وجود ندارد.
سوزان میلثورپ، رئیس بخش کمپینهای این سازمان، با اشاره به نتایج این بررسی گفت: «هیچیک از مراکز سرگرمی حیاتوحش در بالی استانداردهای مناسب رفاه حیوانات را رعایت نمیکنند و بیشتر آنها حتی نیازهای اولیه حیوانات در اسارت را نیز برآورده نمیسازند.»
در این تحقیق، 26 مرکز گردشگری حیوانات در بالی و لومبوک بررسی شدند؛ مراکزی که مسئول نگهداری بیش از 1300 حیوان، از جمله تمامی 84 فیل تحت نظارت BKSDA هستند. طبق نتایج، تقریباً همه این مراکز در تأمین ابتداییترین نیازهای حیوانات ناکام بودهاند.