تداوم جنگ و تشدید ناامنی ژئوپلیتیکی در منطقه، اقتصاد کشورهای شورای همکاری خلیجفارس را با یکی از پیچیدهترین بحرانهای دهههای اخیر مواجه کرده است؛ بحرانی که نهتنها صادرات انرژی این کشورها را بهشدت کاهش داده، بلکه صنعت گردشگری، هتلداری و جریان سرمایه در منطقه را نیز وارد مرحلهای از رکود و فرسایش تدریجی کرده است.
اکونومیست در گزارشی نوشت: همزمان با طولانیشدن جنگ و تبدیل بحران کوتاهمدت به یک وضعیت فرسایشی، نشانههای آشکاری از فشار فزاینده بر اقتصاد کشورهای شورای همکاری خلیجفارس نمایان شده است؛ بهگونهای که دولتهای منطقه تاکنون دهها میلیارد دلار برای مدیریت تبعات امنیتی، اقتصادی و لجستیکی این بحران هزینه کردهاند.
برآوردها نشان میدهد با گذشت هفتهها و امتداد بحران به ماههای متوالی، نگرانیها درباره شکلگیری آسیبهای ساختاری و بلندمدت بر اقتصادهای نفتمحور منطقه به شکل محسوسی افزایش یافته است؛ وضعیتی که میتواند راهبرد چندساله کشورهای عربی حاشیه خلیجفارس برای عبور از اقتصاد تکمحصولی و حرکت بهسوی اقتصادهای مبتنی بر گردشگری، تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی را با اختلال جدی مواجه کند.
در بخش انرژی، کاهش صادرات نفت به یکی از مهمترین نشانههای این بحران تبدیل شده است. گزارشها حاکی است صادرات نفت عربستان سعودی از زمان آغاز جنگ حدود یکسوم کاهش یافته و صادرات نفت امارات متحده عربی نیز تا حدود ۵۰ درصد افت کرده است. همزمان، بحرین، کویت و قطر نیز با اختلال گسترده در روند صادرات انرژی مواجه شدهاند؛ موضوعی که فشار مستقیمی بر درآمدهای ارزی و تراز مالی این کشورها وارد کرده است.
در حوزه گردشگری نیز نشانههای رکود عمیق بهوضوح قابل مشاهده است. دبی که طی سالهای اخیر بهعنوان یکی از قطبهای اصلی گردشگری و تجارت در منطقه معرفی میشد، اکنون با افت کمسابقه تقاضای سفر و کاهش شدید ورود گردشگران خارجی روبهرو شده است؛ بهطوریکه بر اساس برخی برآوردها، نرخ اشغال هتلها در این شهر به حدود ۱۰ درصد کاهش یافته است.