((جعفر بذری/رئیس جامعه هتلداران استان اردبیل))
صنعت هتلداری و گردشگری کشور امروز در یکی از حساسترین مقاطع خود قرار گرفته است؛ صنعتی که با کوچکترین تنش امنیتی، سیاسی و اجتماعی، نخستین بخش متأثر از کاهش سفرها میشود و در بازگشت به شرایط رونق، مسیر دشوارتری را طی میکند.
گردشگری برخلاف بسیاری از حوزههای اقتصادی، وابستگی مستقیمی به احساس امنیت، آرامش و اعتماد عمومی دارد. هر زمان که این عوامل تحت تأثیر قرار میگیرند، نخستین پیامد آن کاهش تقاضای سفر، لغو رزروها و فشار اقتصادی بر مجموعههای اقامتی و خدماتی است.
در یک سال گذشته، بسیاری از هتلها، مراکز اقامتی، دفاتر خدمات گردشگری و فعالان این حوزه با کاهش درآمد و خسارتهای جدی مواجه شدهاند. این در حالی است که هزینههای جاری این مجموعهها متوقف نمیشود و واحدهای اقامتی حتی در شرایط کاهش اشغال، همچنان مسئول پرداخت حقوق کارکنان، بیمه، مالیات، انرژی، نگهداری تأسیسات و تعهدات مالی خود هستند.
هتلها تنها یک ساختمان برای اقامت مسافر نیستند؛ آنها بخش مهمی از زنجیره اقتصادی گردشگری هستند که فعالیتشان به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر حملونقل، صنایعدستی، رستورانها، راهنمایان گردشگری و کسبوکارهای محلی اثر میگذارد. هر آسیبی به این بخش، دایره گستردهتری از مشاغل را تحت تأثیر قرار میدهد.
بخش خصوصی گردشگری در سالهای گذشته بحرانهای مختلفی را پشت سر گذاشته و بارها توانسته است خود را با شرایط دشوار تطبیق دهد، اما تابآوری به معنای تحمل بیپایان فشارها نیست. فعالان این صنعت نمیتوانند به تنهایی هزینه تمام بحرانها را پرداخت کنند.
امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند حمایتهای عملیاتی و واقعی هستیم؛ حمایتهایی که فراتر از وعدههای کلی باشد و بتواند به حفظ ظرفیتهای موجود کمک کند. تعویق و بخشودگی مالیاتها، امهال تسهیلات بانکی، کاهش فشارهای بیمهای، ارائه تسهیلات کمبهره و حمایت از حفظ اشتغال، بخشی از اقداماتی است که میتواند به عبور این صنعت از شرایط دشوار کمک کند.
دولت و مجلس باید جایگاه گردشگری را به عنوان یکی از بخشهای اثرگذار اقتصاد کشور مورد توجه قرار دهند. حمایت از گردشگری یک هزینه نیست، بلکه سرمایهگذاری برای حفظ اشتغال، جلوگیری از تعطیلی واحدهای اقتصادی و آمادهسازی کشور برای بازگشت به مسیر رشد است.
دوران پس از بحران نیازمند برنامهای جامع برای احیای گردشگری است؛ برنامهای که بتواند اعتماد گردشگران را بازگرداند، تقاضای سفر را تحریک کند و زمینه فعالیت دوباره سرمایهگذاران این حوزه را فراهم سازد.
صنعت گردشگری ایران ظرفیت بازگشت و رشد دوباره را دارد، اما این مسیر بدون همراهی و حمایت جدی سیاستگذاران هموار نخواهد شد. امروز حمایت از هتلها و مراکز اقامتی، حمایت از آینده اقتصادی و اجتماعی کشور است.