رییس دانشگاه علم و فرهنگ از برگزاری پنجمین دوره کنفرانس بینالمللی گردشگری و معنویت در ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ در دانشگاه علم و فرهنگ با حضور اساتید خارجی و داخلی خبر داد.
محمد حسین ایمانی خوشخو، رییس دانشگاه علم و فرهنگ و دبیر این کنفرانس در یادداشتی با اشاره به اهمیت معنویت در گردشگری، نوشته است:
«دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری بستر مشکلات روانی و ناهنجاریهای اجتماعی شده است. از آنجا که بشر امروز تمرکز اصلی خود را بر پایه مادیات قرار داده است و ابعاد معنوی زندگی خود را یا نادیده گرفته یا به صورت بخشی و جزئی در شکل مادی جستجو کرده است این مشکل روز به روز رو به افزایش و همهگیر شدن است.
در این میان صنعت گردشگری با نظامی پیچیده و قابل تأمل، دارای ظرفیتهایی است که بایستی به آن توجه بیشتر صورت پذیرد.
نظامی که در دهههای اخیر به واسطه تغییرات ایجاد شده در نگرش انسانها نسبت به زندگی، شکل امروزی به خود گرفته است؛ شکلی محصور شده در مادیات و ظواهر که این صنعت را در زیر کوهی از فراموشی معنا به دل مادیات و تجربیات فیزیکی رها کرده است.
وجود بسترهای مستعد در انواع گردشگری امکان جلوهگری معنا و مفهوم در انواع گونههای سفر را ممکن خواهد ساخت. اینجا موضوع بحث صرفا گردشگری مذهبی یا زیارتی نیست، که البته نمونه شایسته و قابل توجه معنویت را میتوان در این گونه از گردشگریها جستجو کرد. اما این نقطه نظر قابل بسط است که هر گونهای از گردشگری، چه انبوه، چه تجاری، و امثال آن، میتواند در بطن خود زمینههای قابل فعالسازی داشته باشد که گردشگر بیش از استراحت و آسایش جسمانی به سطوح و لایههای ادراکی و فلسفی موجود در سفر بازگردد.
بازگشتی که نوعی رجوع به اصل و راه چارهای برای برون رفت از مشکلات و فشارهای روانی و اجتماعی قرن حاضر است.
معنویت در سفر را میتوان به فرصت تنفس در زندگی پرتلاطم بشری خلاصه کرد، به گونهای که ارتباطی آگاهانه بین درون فرد با محیط بیرونی برقرار میکند، به قسمی که آرامش و تدبر در حقایق حاصل شود. لذا به نظر میرسد مقوله گردشگری و معنویت، در حالی که منجر به بازشناسی روی دیگری از سکه گردشگری خواهد شد، نوعی درمانگری برای زندگی آمیخته با مشکلات و مسائل جوامع امروزی خواهد بود.
آنچه پیداست گردشگری به عنوان یک عامل تغییر و تحول با ارزش در زندگی انسانها حضور پر رنگی داشته و خواهد داشت.
اینکه تحولات تاریخی و صنعتی شدن زندگی بشر، لطمات جبران ناپذیری به نظامهای ارزشی نهفته شده در گردشگری و توقعات گردشگران وارد کرده است، بر کسی پنهان نیست. اما به نظر می رسد خواسته طبیعی بشر امروز به احیای ماهیت گردشگری و گرایش روز افزون به معنا و مفهوم، وضعیت امروزین مقوله گردشگری و معنویت را بازسازی خواهد کرد.
گردشگری امروز در جستجوی بازگشت به ماهیت اصلی خویش است، آنچه که از ابتدا انسان را به حرکت واداشت و سیر آفاق و هستی را آغاز کرد. انسان امروز از تنگناهای زندگی ماشینی، فشارهای روزمره صنعتی شدن گریزان است.
شاید در گذشته این نکته را مد نظر نداشت که باید به روح و روان خویش توجه بیشتری داشته و در حقیقت همه زندگی به مادیات منتهی نمیشود. از این رو امروز پس از عبور از صنعتی شدن و غرق شدن در انواع و اقسام ظواهر زندگی مادی، کم کم به اصل و باطن خویش رجوع کرده و در جستجوی راهی برای رها شدن است؛ راهی که نه تنها وی را از مرداب و چارچوبهای تنگ و طاقتفرسا نجات دهد، بلکه وی را به اصل وجودی خویش نزدیک و نزدیکتر کند. مطالعات متعددی از زوایای روانشناختی، پزشکی، مدیریتی، بازاریابی، و اقتصادی مقوله معنویت و گردشگری را مورد توجه قرار دادهاند.
بیشتر این پژوهشها دربردارنده نگرشهای دینی یا مادی موجود در عصر حاضر و تقابل میان این دو دسته هستند و از طرفی در تلاشند تا با معنویت به صلح و آشتی برسد. از آنجا که معنویت مفهومی کلان و وابسته به دریافتهای فردی بر اساس سلسله مراتب نیازها و قابلیتهای فردی و فرهنگی است، جستجو و یافتن آن در هر گوشهای از سفر کار سختی نخواهد بود.
شاید به دلیل تازه بودن و نیز بنیادی بودن این مفهوم بوده است که به جز موارد معدود، موضوع معنویت در گردشگری کمتر مورد توجه کنفرانسها و سمینارهای بینالمللی قرار گرفته است.
بر همین اساس و با هدف طرح دیدگاههای صاحبنظران و محققان خارجی و داخلی، پنجمین دوره کنفرانس بی المللی گردشگری و معنویت ۳۰اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ در دانشگاه علم و فرهنگ با حضور اساتید خارجی و داخلی برگزار میشود.»
انتهای پیام